Hasan TAHSİNİN attığı ilk kurşundan sonra üç  yıl dört ay ve bir hafta geçmişti. 1079 dan beri TÜRK olan izmir esaretin en derin izlerini yüreğinin içinde saklıyordu. Yeniden TÜRK yurdu olacağı günü sabırsızlıkla bekliyordu. TÜRK milletinin esarete olan isyanı kuva-i milliye ruhu ile haykırışa dönmüştü, 15 mayıs 1919'daki suskunluk yoktu...
İzmirin yüreğinde artık acı ve esaretin izleri değil, Yeniden şanlı TÜRK bayrağının gönlere çekileceği, Efelerin zeybek oynayacağı kutlu gün bekleniyordu. İzmir başkomutan MUSTAFA KEMAL ve TÜRK ORDUSUNU bekliyordu 9 eylül 1922 sabahı...

İzmir, son düşman askerinin kordon boylarında denize dökülüşünün 87. yılını bugün kutluyor. Sabah Cumhuriyet meydanındaki kutlamalarda 87 yıl önceki heyecan vardı. Kordon boyunda Efeler yine zeybek oynuyordu. Aynı Cumhuriyet mitingide olduğu gibi İzmir gelincik tarlasına dönüşüvermişti herkesin elinde al bayrağımız.

İzmir, demokrasinin beşiği egenin incisi İzmirdi herzamanki gibi. TÜRKÜZ ulan diyordu; sloganlar atılmıyordu ama Cumhuriyet meydanındaki kalabalığın gözlerinde bunu okumak zor değildi. İzmir bugün gavur İzmir olmadığını dosta düşmana birkez daha kanıtlıyordu. Tıpkı 1079 yılında Caka Beyin teslimaldığı İzmir gibi...